• Dat hannerhältegste Land op der Welt.

    Wéi Tricks mat Grenzen dëst Stéck Buedem zu enger richteger Natioun maachen. Lëtzebuerg huet zanter senger Erfindung Problemer domat, sech als Natioun ze spieren. Also ginn ëmmer nees Weeër gesicht, vir géint dës Mannerwäertegkeetskomplexer virzegoen. D’Politik huet Komesches proposéiert fir d’Patriot*innen ze berouegen: De blatzegen hollännesche Fändel sollt zum Beispill duerch ee Ritterbuergen-Léiw ausgetosch ginn. Den hei vun engem Deel vun den Awunner*inne geschwaten däitschen Dialekt kritt lo eng offiziell Grammatik a soll dann och Nationalsprooch ginn. D’Hymne, bei der een net erwäne sollt, dass se vun engem Auslänner komponéiert gouf, soll geschwënn Verfassungsrang kréien. Dass dat net duer geet, fir d’Nervositéit ze calméieren hätt misse kloer sinn. Kee Wonner…

  • Et gëtt näischt ze feieren.

    Et ass alt nees geschwënn esou wäit. De Nationalfeierdag steet virun der Dir. An do feiere mir zu Lëtzebuerg zwar iergendwéi de Gebuertsdag vum Grand-Duc, mä am Fong gëtt d‘Natioun geféiert. An déi Natioun, déi ass dach eigentlech eng zimlech komesch Saach. D‘Iddi vun der Natioun ass net immens al. Se staamt aus dem 19. Joerhonnert an ass also eng modern Erfindung. Dat heescht eben och, datt villes, wat mir haut als national Symboler, Gebräicher oder Traditioune verstinn, méi oder wéineger erfonnt oder adaptéiert gi sinn, fir een Gefill vun Zesummenhalt, eben een Nationalgefill, ze kreéieren. A ville Länner ass zimlech kloer, wat déi eegen national Identitéit duerstellt, Mä zu…